454و نماى آن به وسيلۀ آجر سياه با پنجره‌ها و نورگيرهاى چوبى منبت‌كارى شده‌اى ساخته شده است.درب خانه‌ها معمولا از زمين بالاتر بود.

همچنانكه در تصوير صفحۀ قبل بزرگترين مسافرخانۀ آن را از روبرو ملاحظه مى‌كنيد،اين ساختمان معروف به«دار السرور است»كه هم اكنون-سال 1326 ه‍.-در اختيار ورثۀ سيد عبد اللّه مدنى است كه يكى از اعضاى مجلس اداره كنندۀ مدينه مى‌باشد.

در تصوير زير دورنمايى از مدينه را از سمت جنوب غربى ملاحظه مى‌كنيد.

كوچه‌هاى مدينه بسيار تنگ است كه عرض هر يك از آنها،از يك الى دو متر تجاوز نمى‌كند و عرض خيابانهاى آن نيز از چهار متر بيشتر نيست كه بهترين خيابان آن،خيابان غرب مسجد النبى است كه آن را«حارة الساحه»مى‌نامند و طولانى‌ترين خيابان شهر به شمار مى‌آيد.

در اين خيابان زيباترين بناها قرار دارد.خانۀ والى مدينه نيز در اين خيابان است.

خيابان بعدى«خيابان موصل»است كه كنار مسجد و در سمت باب السلام قرار دارد،اين