369جمعه ادامه داديم.در اين هنگام به مكانى كه بدان«نبيه»يا«كوچك دره»مى‌گفتند، رسيديم و در آنجا توقف نموديم.چاه آبى موسوم به«بئر عابد»در آن قرار داشت.
حرارت هوا 31 درجه بود.در ساعت ده روز جمعه بار ديگر به حركت خود ادامه داديم و پس از نيم ساعت از تنگه‌اى سنگى بالا رفتيم كه به فضاى بلند و وسيعى كه در آن درختانى قرار داشت،منتهى گرديد.پس از آن به سوى جنوب به حركت خود ادامه داديم و در ساعت دو از«جديره»عبور كرده و در ساعت چهار از«امّ حمص»و در ساعت شش از مكانى موسوم به«جيم»گذشتيم.در ساعت 7 و 40 دقيقه به طائف رسيديم.اين شهر با زمينى ناهموار در ميان صحرايى است كه اطراف آن را كوههاى كوچكى احاطه نموده است و به علّت گلى و ماسه‌اى بودن،زمين آن قابل كشت مى‌باشد.به شهر طائف«وادى عباس»نيز گفته مى‌شود.
مدت 36 ساعت مسير مكه تا طائف را،در حالى كه بر پشت شتران سوار بوديم،طى كرديم.بر اطراف شهر طائف،ديوارى از خشت خام كشيده شده است كه اين ديوار به وسيلۀ شريف غالب در سال 1214 ه.بنا گرديده است.اين ديوار را شريف براى حفاظت خود از ترس پيمان‌شكنى و خيانت سعود بن عبد العزيز كه براى دومين بار در سال 1215 حج گزارد،بنا نمود.در داخل اين بارو چهار صد خانه و دويست مغازه و شش مسجد جامع قرار داشت كه مشهورترين آنها مسجد جامع عبد اللّه بن عباس،پسر عموى پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و مفسّر قرآن است كه در سال 68 ه.در حالى كه هفتاد و يك ساله داشت درگذشت و در كنار قبر طيب و طاهر دو فرزند رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله دفن گرديد.همچنين اين شهر داراى هفت مسجد و يك ساختمان حكومتى است و خانۀ مدير و بيمارستانى ويژۀ سربازان و كشتارگاه و حمام و قلعه‌اى براى حبس مجرمان دارد.در اين قلعه مدحت پاشاى معروف و دوستانش زندانى شدند و در آن درگذشتند.تعداد جمعيت آن دو هزار نفر است كه بيشتر خانه‌هاى آن،در ماههاى سال به استثناى ماههاى تابستان،خالى از سكنه است.در تابستان،مكّيان به علّت گرماى طاقت‌فرساى شهرشان بدان پناه مى‌آورند.
در اطراف شهر طائف باغهاى پربار و چشمه‌سارهاى جارى و دهكده‌هاى مسكونى و پررونقى دارد كه حومۀ آن از ديوار باروى شهر نزديك به 25 منزل دور بود و اين منازل