315
سلطان چقمق در سال 842 ه و قايتباى در سال 880 ه.و سلطان سليمان(عثمانى) در سال 940 ه.و نيز سلطان محمد خان در سال 1073 هجرى از امرايى بودند كه به تعمير و مرمت آن همت گماشتند.اندازه‌هاى حجر و چگونگى آن را پيشتر گفتيم و در اينجا اضافه مى‌كنيم كه در زير ناودان درون حجر،مرمر سبزى قرار گرفته است كه گفته مى‌شود جايگاه دفن حضرت اسماعيل عليه السّلام است و با آن كه نماز خواندن بر كنار قبور يا بر روى آن نهى گرديده است ليكن مردم در نماز خواندن بر آن بر هم سبقت مى‌گيرند.
بيشتر تاريخ‌نگاران عقيده دارند كه حضرت اسماعيل در حجر مدفون است كه سروده ضرار بن خطاب تأييدى بر آن است:
لم يحط بالحجر فيما قد مضى أحد
من البرية لا عرب و لا عجم
بعد ابن هاجر انّ اللّه فضله
الاّ زهير له التفضيل و الكرم
كه منظور،زهير بن حارث بن اسد است.
در سمت شرقى ديوار حجر تاريخ نبشته‌هايى از محمد بن قلاوون و برقوق و چقمق و قايتباى را كه پيش از اين دربارۀ آنان صحبت كرديم،مشاهده نمودم.در قسمت بالاى ديوار حجر در برابر ناودان اين نوشته ديده مى‌شود.
نعم المطاف ترابه
فى عين أرمد إثمد
و يطوف بالليل و الأسحار قوم هجد
اللّه بارك فرشه
مع من بناه يخلد
زان المطاف بمرمر
ملك الأنام محمد
سپس تاريخ 940 ه.كه مربوط به سلطان سليمان(عثمانى)است قرار گرفته است و پس از آن اين ابيات ديده مى‌شود:
لا سيما من نسلهم
سلطاننا المستمجد
بزلال صارم سيفه
للظى الصلال محمد
اللّه خلد ملكه
و العدل فيه مؤيد