241آهنى كه ميان هر دو ستون يك پنجره قرار دارد،فرا گرفته است.ورودى مقام از سمت شرق است و درون گنبد آن با نقش و نگارهايى از طلا زينت داده شده و از بيرون،آنچه كه در زير آسمان قرار دارد با آهك سفيد شده است.اما مصلايى كه در پشت مقام قرار گرفته داراى سايبانى است با چهار ستون كه دو ستون آن،ستونهاى مقام و تكيهگاه گنبد آن است.درون سقف سايبان با نقش و نگارهاى طلايى مزين گرديده و سطح بيرونى آن با آهك سفيد شده است.اين ساختمان بنابر نوشتهاى كه بر روى آن در هنگام ساختمان قرار داده شده در تاريخ رجب سال 810 ه.از سوى ملك ناصر فرج امير سرزمين مصر و شام ساخته شده است،همچنين نام ملك ناصر محمد بن قلاوون امير مصر بر روى پنجره شرقى مقام با تاريخ سال 728 ه.نوشته شده است.
مقام ابراهيم در بخش ميانى زير گنبد و در ميان چهار پنجرۀ آهنى قرار داده شده است.مقام داراى گنبدهاى آهنين است،مقصوره كه پايههاى آن با مس مذاب بر روى زمين محكم و استوار شده؛آنگونه كه گنبد روى آن را فقط با كلنگ يا وسايلى شبيه به آن مىتوان از جا درآورد.احتمالا آنگونه كه ابن جبير در سفرنامه خود،در سال 579 ه.
مىگويد:اين گنبد آهنى را هنگام آمدن حجاج براى نگهدارى از مقام بر روى آن مىگذاشتهاند؛زيرا اين پوشش آهنين قدرت تحمل فشار حاجيان زيارتكنندۀ مقام را دارا بوده است.اين گفته بدين معنا است كه مقام در جايگاه خود ثابت نبوده و گاهى آن را به درون كعبه مىبردهاند و گاه همانند اكنون آن را در زير گنبدى چوبى قرار مىدادهاند كه در موسم حج،گنبد چوبين آن را به گنبد آهنى تبديل مىكردهاند.
تقى فاسى مىگويد:نمىدانم چه زمانى مقام را همانند دوران فعلى در جايگاه ثابت خود قرار داده و بر روى آن گنبد آهنين گذاشتهاند،اما به نظرم نخستين كسى كه گنبدى بر روى گنبد آهنى كه در ميانۀ آن مقام قرار دارد را ساخت،ملك مسعود امير يمن و مكه بوده است.گنبد مقام در سال 900 و 1049 ه.تجديد بنا گرديد و طلاكارى آن را سليمان بك والى جده و مكه در سال 1072 ه.از سوى پادشاه مصر محمد كزلار انجام داده است.
نوشتهاى در سمت جنوبى گنبد قرار دارد كه در آن آمده است:
«امر بتجديد هذا المقام الشريف مولانا العبد الفقير الى اللّه تعالى سلطان