203كه به ابطح بالا مىرود دفن گرديد.پس از او قاسم بك امير جده،عهدهدار كار شد ليكن به علت فهم اندك و دست درازى به پولها و عدم ثبات رأى نتوانست كار فوق العادهاى را پيش ببرد تا اين كه او نيز وفات نمود.بعد از او امير محمد بك عهدهدار كار قنات شد ليكن وى نيز به زودى در رجب سال 979 ه.درگذشت.
سپس كار در دست قاضى القضات و بازرس مسجد الحرام سيد حسين حسنى قرار گرفت.وى با جديّت و كوشش بىنظيرى عمليات قنات را در حالى كه مدت ده سال توسط اميران قبلى به تعويق افتاده بود و در زمانى حدود پنج ماه به اتمام رساند.آب چشمۀ عرفات به سوى مكه روان شد و از سرچشمههاى آن در محلههاى مختلف مكه، در بيستم ذى القعده سال 979 هجرى فوران نمود.
اين روز،روز بزرگى براى مردم مكه بود كه در آن روز مردم جشن گرفتند و توسط بزرگان سفرهها انداخته شد و بخششها و هدايايى سنگين به مهندسان و بناها داده شد.
همچنين به فقرا و تنگدستان صدقه دادند و مژده رسانانى را به حضور سلطان سليم (جانشين سلطان سليمان)و شاهزاده فاطمه خانم گسيل داشتند.در آستانه(اسلامبول) جشنها بپا گرديد و هدايا و تكريمهاى زيادى از قاضى القضات كه به دست تواناى او اين پروژۀ مهم به پايان رسيد،اعطا شد.
اين عمل باعث احياى مجدد ام القرى به آب حيات گرديد،همچنانكه پيش از اين با بعثت پيامبر و ظهور نور نبوت و آمدن مردم از اطراف و اكناف آن،براى انجام مناسك حج زنده شده بود و همواره زنده باقى خواهد ماند و اين اثرى فراموش نشدنى و بيادماندنى از سلطان سليم بود كه همواره با دعاى خير براى او به همراه مىباشد و در پروندۀ اعمال او با كلماتى از نور اين چنين نقش مىبندد
« وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ مٰا كٰانُوا يَعْمَلُونَ ». 1
پس از آن در چشمه و مجارى آن تعميراتى در سالهاى 1019 و 1020 و 1025 هجرى صورت گرفت كه اين تعميرات بر سنگ نوشتهاى اين گونه ثبت شده است: