135هَدَيْتَهُمْ حَيْثُ اسْتَبٰانَتْ لَهُمُ الْمَعٰالِمُ . يٰا إِلٰهِي مٰاذٰا وَجَدَ مَنْ فَقَدَكَ؟ راهنمائيشان كنى آنگاه كه نشانه‌ها برايشان آشكار گردد چه دارد آنكس كه تو را گم كرده؟ و چه وَمَا الَّذِي فَقَدَ مَنْ وَجَدَكَ ؟ لَقَدْ خٰابَ مَنْ رَضِيَ دُونَكَ بَدَلاً ، وَلَقَدْ نداردآنكس كه تو را يافته است براستى محروم است آنكس كه بجاى تو بديگرى راضى شود و بطور حتم خَسِرَ مَنْ بَغىٰ عَنْكَ مُتَحَوِّلاً ، كَيْفَ يُرْجىٰ سِوٰاكَ وَأَنْتَ مٰا زيانكار است كسى‌كه از تو به ديگرى روى كند چسان مى‌شود بغير تو اميدوار بود در صورتى‌كه تو قَطَعْتَ الْإِحْسٰانَ ، وَكَيْفَ يُطْلَبُ مِنْ غَيْرِكَ وَأَنْتَ مٰا بَدَّلْتَ عٰادَةَ احسانت را قطع نكردى و چگونه از غير تو مى‌توان طلب كرد با اينكه تو تغيير نداده‌اى شيوۀ الاِمْتِنٰانِ ، يٰا مَنْ أَذٰاقَ أَحِبّٰاءَهُ حَلاٰوَةَ الْمُؤٰانَسَةِ ، فَقٰامُوا بَيْنَ يَدَيْهِ عطابخشيت را اى خدائى كه به دوستانت شيرينى همدمى خود را چشاندى و آنها در برابرت مُتَمَلِّقِينَ ، وَيٰا مَنْ أَلْبَسَ أَوْلِيٰاءَهُ مَلاٰبِسَ هَيْبَتِهِ ، فَقٰامُوا بَيْنَ يَدَيْهِ به چاپلوسى‌برخاستند و اى خدائى كه پوشاندى براولياء خودت خلعتهاى هيبت خود را پس آنها در برابرت مُسْتَغْفِرِينَ . أَنْتَ الذّٰاكِرُ قَبْلَ الذّٰاكِرِينَ ، وَأَنْتَ الْبٰادِي بِالْإِحْسٰانِ به آمرزش خواهى بپا خواستند توئى كه ياد كنى پيش از آنكه ياد كنندگان يادت كنند و توئى آغازندۀ به احسان قَبْلَ تَوَجُّهِ الْعٰابِدِينَ ، وَأَنْتَ الْجَوٰادُ بِالْعَطٰاءِ قَبْلَ طَلَبِ الطّٰالِبِينَ ، قبل از آنكه پرستش‌كنندگان بسويت توجه‌كنند و توئى بخشندۀ‌عطا پيش از آنكه خواهندگان از تو خواهند وَأَنْتَ الْوَهّٰابُ ثُمَّ لِمٰا وَهَبْتَ لَنٰا مِنَ الْمُسْتَقْرِضِينَ . إِلٰهِي و توئى پربخشش و سپس همان را كه به ما بخشيده‌اى از ما به قرض مى‌خواهى خدايا