105وَرُسُلُكَ ، مٰا أَنْزَلْتَ عَلَيْهِمْ مِنْ وَحْيِكَ ، وَشَرَعْتَ لَهُمْ وَبِهِمْ مِنْ هرچه را بر ايشان از وحى خويش فروفرستادى و آنچه را تشريع كردى براى آنها و بوسيلۀ آنها دِينِكَ . غَيْرَ أَنِّي يٰا إِلٰهِي أَشْهَدُ بِجُهْدِي وَجِدِّي ، وَمَبْلَغِ طٰاقَتِي از دين و آيين خود جز اينكه معبودا من گواهى دهم به سعى و كوششم و به اندازۀ رسائى طاقت وَوُسْعِي ، وَأَقُولُ مُؤْمِناً مُوقِناً ، الْحَمْدُ للّٰهِِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً و وسعم و از روى ايمان و يقين مىگويم ستايش خدايى را سزاست كه نگيرد فرزندى فَيَكُونَ مَوْرُوثاً ، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ فَيُضٰادَّهُ فِيمَا تا از او ارث برند و نيست برايش شريكى در فرمانروايى تا با او ضدّيت كنند ابْتَدَعَ ، وَلاٰ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ فَيُرْفِدَهُ فِيمٰا صَنَعَ ، فَسُبْحٰانَهُ سُبْحٰانَهُ ، در آنچهپديدآورد و نه نگهدارىاز خوارىدارد تا كمكشكند در آنچه بوجودآورد پسمنزهبادمنزه لَوْ كٰانَ فِيهِمٰا آلِهَةٌ إِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتٰا وَتَفَطَّرَتٰا . سُبْحٰانَ اللّٰهِ الْوٰاحِدِ كه اگر بود در آسمان و زمين خدايانى جز او هر دو تباه مىشدند و از هم متلاشى مىگشتند منزه است خداى يگانۀ الْأَحَدِ الصَّمَدِ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ ، يكتاى بىنيازى كه فرزند ندارد و فرزند كسى نيست و نيست برايش همتايى هيچكس، الْحَمْدُ للّٰهِِ حَمْداً يُعٰادِلُ حَمْدَ مَلٰآئِكَتِهِ الْمُقَرَّبِينَ ، وَأَنْبِيٰائِهِ ستايش خداى را است ستايشى كه برابر ستايش فرشتگان مقرب او و پيمبران الْمُرْسَلِينَ . وَصَلَّى اللّٰهُ عَلىٰ خِيَرَتِهِ مُحَمَّدٍ خٰاتَمِ النَّبِيِّينَ ، وَآلِهِ مرسلش باشد و درود خدا بر بهترين خلقش محمد خاتم پيمبران و آل