104رِضٰاعِي ، وَمٰا أَقَلَّتِ الْأَرْضُ مِنِّي ، وَنَوْمِي وَيقْظَتِي وَسُكُونِي ، شيرخوارگى‌ام و آنچه را زمين از من بر خود گرفته و خوابم و بيداريم و آرميدنم وَحَرَكٰاتِ رُكُوعِي وَسُجُودِي ، أَنْ لَوْ حٰاوَلْتُ وَاجْتَهَدْتُ مَدَى و حركتهاى ركوع و سجود من (گواهى دهم) كه اگر تصميم بگيرم و بكوشم در طول الْأَعصٰارِ وَالْأَحْقٰابِ لَوْ عُمِّرْتُهٰا أَنْ أُؤَدِّيَ شُكْرَ وٰاحِدَةٍ مِنْ قرون و اعصار بر فرض كه چنين عمرى بكنم و بخواهم شكر يكى از نعمتهاى تو أَنْعُمِكَ مَا اسْتَطَعْتُ ذٰلِكَ ، إِلّاٰ بِمَنِّكَ ، الْمُوجَبِ عَلَيَّ بِهِ شُكْرُكَ را بجا آورم نخواهم توانست جز به لطف خود كه آن خود واجب كند بر من سپاسگزاريت را أَبَداً جَدِيداً ، وَثَنٰاءً طٰارِفاً عَتِيداً . أَجَلْ ، وَلَوْ حَرَصْتُ أَنَا دوباره از نو و موجب ستايشى تازه و ريشه‌دار گردد آرى و اگر حريص باشم من وَالْعٰادُّونَ مِنْ أَنٰامِكَ ، أَنْ نُحْصِيَ مَدىٰ إِنْعٰامِكَ ، سٰالِفِهِ وَآنِفِهِ و حسابگران از مخلوقت كه بخواهيم اندازۀ نعمت‌بخشيهاى تو را از گذشته و آينده مٰا حَصَرْنٰاهُ عَدَداً ، وَلاٰ أَحْصَينٰاهُ أَمَداً . هَيْهٰاتَ أَنّىٰ ذٰلِكَ وَأَنْتَ به حساب درآوريم نتوانيم بشماره درآوريم و نه از نظر زمان و اندازه آنرا احصاء كنيم!هيهات ! كجا چنين چيزى ميسر است و تو الْمُخْبِرُ فِي كِتٰابِكَ النّٰاطِقِ ، وَالنَّبَأِ الصّٰادِقِ : وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَاللّٰهِ خود در كتاب گويا و خبر راست و درستت خبر داده‌اى كه «اگر بشماريد نعمت خدا را لاٰ تُحْصُوهٰا ، صَدَقَ كِتٰابُكَ اللّٰهُمَّ وَ نَبَؤُكَ ، وَبَلَّغَتْ أَنْبِيٰاؤُكَ احصاء نتوانيد كرد» خدايا كتاب تو و خبرى كه دادى راست است و رساندند پيمبران و رسولانت