181أَصْفِيَائِكَ وَ أَمِينِكَ وَ ابْنِ أُمَنٰائِكَ وَ خَلِيفَتِكَ وَ ابْنِ خُلَفَائِكَ برگزيدگانت را و امين تو و فرزندان امانتدارانت را و جانشين تو و فرزندان جانشينانت را الَّذِينَ جَعَلْتَهُمُ الْوَسِيلَةَ إِلىٰ رَحْمَتِكَ وَ رِضْوٰانِكَ وَ الذَّرِيعَةَ إِلَى آنانكه قرارشان دادى وسيله‌اى بسوى رحمت و خوشنوديت و واسطه‌اى رَأْفَتِكَ وَ غُفْرَانِكَ أَللَّهُمَّ وَ أَوَّلُ حَاجَتِي إِلَيْكَ أَنْ تَغْفِرَ لِي مَا براى مهر و آمرزشت خدايا نخستين حاجتم بدرگاه تو اين است كه بيامرزى سَلَفَ مِنْ ذُنُوبِي عَلىٰ كَثْرَتِهَا وَ أَنْ تَعْصِمَنِي فِيمٰا بَقِيَ مِنْ گناهان گذشته‌ام را با بسيارى آنها و نگاهم دارى از گناه در باقيماندۀ عُمُرِي وَ تُطَهِّرَ دِينِي مِمَّا يُدَنِّسُهُ وَ يَشِينُهُ وَ يُزْرِي بِهِ وَ تَحْمِيَهُ عمرم و پاك كنى دين و آئين مرا از آنچه آلوده و چركينش كند و معيوبش سازد و نگاهداريش كنى مِنَ الرَّيْبِ وَ الشَّكّ‌ِ وَ الْفَسَادِ وَ الشِّرْكِ وَ تُثَبِّتَنِي عَلىٰ طَاعَتِكَ وَ از شك و شبهه و فساد و شرك و استوارم بدارى بر فرمانبردارى خود و طَاعَةِ رَسُولِكَ وَ ذُرِّيَّتِهِ النُّجَبَاءِ السُّعَدَاءِ صَلَوٰاتُكَ عَلَيْهِمْ وَ فرمانبردارى پيامبرت و فرزندان نجيب و سعادتمندش - كه درودهاى تو و رَحْمَتُكَ وَ سَلاٰمُكَ وَ بَرَكَاتُكَ وَ تُحْيِيَنِي مٰا أَحْيَيْتَنِي عَلَى رحمت و سلام و بركاتت بر ايشان باد -و زنده‌ام بدارى تا هر قدر كه زنده‌ام بر طَاعَتِهِمْ وَ تُمِيتَنِي إِذَا أَمَتَّنِي عَلىٰ‌طَاعَتِهِمْ وَ أَنْ لاٰ تَمْحُوَ مِنْ قَلْبِي فرمانبرداريشان و بميرانيم هرگاه كه مُردم بر فرمانبرداريشان و محو نكنى از دل من