127يَوْمَ يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسيمٰاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوٰاصِي وَالْأَقْدٰامِ، در روزى كه شناخته شوند جنايتكاران به سيما و رخسارشان و بگيرندشان به پيشانيها و قدمها وَأَسْأَلُكَ الْأَمٰانَ يَوْمَ لاٰ يَجْزِي وٰالِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَلاٰ مَوْلُودٌ هُوَ جٰازٍ و از تو امان خواهم در آن روزى كه كيفر نبيند پدرى بجاى فرزندش و نه فرزندى كيفر شود عَنْ وٰالِدِهِ شَيْئاً إِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ، وَأَسْأَلُكَ الْأَمٰانَ يَوْمَ لاٰ يَنْفَعُ بجاى پدرش براستى وعدۀ خدا حق است و از تو امان خواهم در آن روزى كه سود ندهد الظّٰالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ وَلَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدّٰارِ، وَأَسْأَلُكَ ستمكاران‌را عذرخواهيشان و بر ايشان است لعنت و ايشان را است بدى آن سراى و از تو امان الْأَمٰانَ يَوْمَ لاٰ تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئاً وَالْأَمْرُ يَومَئِذٍ لِلّٰهِ، خواهم در روزى كه مالك نيست كسى براى كسى ديگر چيزى را و كار در آن‌روز بدست خدا است وَأَسْأَلُكَ الْأَمٰانَ يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ وَصٰاحِبَتِهِ و از تو خواهم امان در آن روزى كه بگريزد انسان از برادر و مادر و پدر و همسر وَبَنِيهِ لِكُلّ‌ِ امْرِيٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ، وَأَسْأَلُكَ الْأَمٰانَ يَوْمَ و فرزندانش براى هركس از ايشان در آن‌روز كارى است كه (فقط) بدان پردازد و از تو خواهم امان در آن‌روزى يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذٰابِ يَوْمَئِذٍ بِبَنِيهِ وَصٰاحِبَتِهِ وَاَخِيهِ كه شخص جنايتكار دوست دارد كه فدا دهد از عذاب آن‌روز پسرانش و همسرش و برادرش وَفَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ يُنْجِيهِ كَلّاٰ إِنَّهٰا و خويشاوندانش كه او را در پناه گيرند و هر كه در زمين هست يكسره كه بلكه او را نجات دهد، هرگز كه