126وَاَلْحِقْنِي بِنُورِ عِزِّكَ الْأَبْهَجِ، فَأَكُونَ لَكَ عٰارِفاً وَعَنْ سِوٰاكَ برسان مرا به نور درخشان عزتت تا عارف به ذاتت باشم و از غير تو مُنْحَرِفاً وَمِنْكَ خٰائِفاً مُرٰاقِباً، يٰا ذَا الْجَلاٰلِ وَالْإِكْرٰامِ، وَصَلَّى اللّٰهُ روگردان باشم و از تو ترسان و نگران باشم اى صاحب جلالت و بزرگوارى و درود خدا بر عَلىٰ مُحَمَّدٍ رَسُولِهِ وَآلِهِ الطّٰاهِرِينَ وَسَلَّمَ تَسْلِيماً كَثِيراً».

محمد پيامبرش و بر آل پاكش باد و سلام بسيار بر ايشان باد.»

مناجات امير مؤمنان عليه السلام

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

«اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَ لُكَ الْأَمٰانَ يَوْمَ لاٰ يَنْفَعُ مٰالٌ وَلاٰ بَنُونَ إِلّاٰ مَنْ «خدايا از تو امان خواهم در آن روزى كه سود ندهد كسى را نه مال و نه فرزندان مگر آن كس كه أَتَى‌اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَليمٍ، وَأَسْأَلُكَ الْأَمٰانَ يَومَ يَعَضُّ الظّٰالِمُ عَلىٰ دلى پاك به نزد خدا آورد و از تو امان خواهم در آن روزى كه بگزد شخص ستمكار هر يَدَيْهِ يَقُولُ يٰا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبيلاً، وَأَسْأَلُكَ الْأَمٰانَ دو دست خود را و گويد اى كاش گرفته بودم با پيامبر راهى و از تو امان خواهم