110يٰا مُنْعِمُ يٰا مُفْضِلُ، أَنْتَ الَّذِي سَجَدَ لَكَ سَوٰادُ اللَّيْلِ وَنُورُ النَّهٰارِ اى نعمت‌بخش اى زياده‌بخش تويى كه سجده (وخضوع) كرد برايت سياهى شب و روشنى روز وَضَوْءُ الْقَمَرِ وَشُعٰاعُ الشَّمْسِ وَحَفِيفُ الشَّجَرِ وَدَوِيُّ الْمٰاءِ، يٰا و تابش ماه و پرتو خورشيد و صداى درخت و صداى مخصوص آب اى اللّٰهُ يٰا اللّٰهُ يٰا اللّٰهُ، لاٰ إِلٰهَ إِلّاٰ أَنْتَ، وَحْدَكَ لاٰشَرِيكَ لَكَ، يٰا رَبّٰاهُ خدا اى خدا اى خدا معبودى نيست جز تو خداى يگانه اى كه شريكى برايت نيست پروردگارا يٰا اللّٰهُ، صَلّ‌ِ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَافْعَلْ بِنٰا مٰا أَنْتَ أَهْلُهُ».

اى خدا درود فرست بر محمد وآل محمد و انجام ده دربارۀ ما آنچه را تو شايستۀ آنى.» پس هر چه حاجت دارى طلب كن.

دعاى فَرَج

مرحوم كفعمى در كتاب «مصباح» دعايى نقل كرده و فرموده است: اين دعا را امام هادى عليه السلام به «يَسَع بن حمزه قمى» تعليم داد، و فرمود كه آل محمّد صلى الله عليه و آله هنگام پيش آمدن بلاها و مواجهه با دشمنان و خوف از خطر و فقر اين دعا را مى‌خوانند، و براى ايمنى مفيد مى‌باشد. و اين دعا، از دعاهاى صحيفۀ سجّاديه است: