52و وقت فضيلت عصر، از لحظهاى است كه سايۀ شاخص از مثل به «مثلين» برسد. كسى كه بخواهد وقت فضيلت را درك كند بايد نمازهاى ظهر و عصر را جدا از هم بخواند.
امّا در وقت اجزاء، بايد گفت كه مجموع فاصلۀ ظهر تا غروب، وقت اجزاء است و هركدام از اين دو فريضه در اين فاصله بهجا آورده شود، مجزى است. در اينصورت مىتوان ميان آندو جمع كرد. چيزى كه هست به مقدار چهار ركعت از اول وقت به نماز ظهر، و به همان مقدا از آخر وقت به نماز عصر اختصاص دارد، فقط در وقت مختص هر نماز نمىتوان ديگرى را بهجا آورد.
عين اين دو وقت؛ «فضيلت» و «اِجزاء»، در نماز مغرب و عشا نيز هست كه در كتابهاى فقهى بيان شده است.
بنابراين، اگر دو نماز را در يك وقت بگزاريم، هر دو را در وقت خود خواندهايم، چيزى كه هست احياناً وقت فضيلت يكى، و گاهى هر دو را از دست دادهايم، و التزام به سنت خوب است ولى واجب نيست. چهبسا مصالح ايجاب كند كه انسان، يك تكليف مستحبى را براى كار مصلحتِ برتر ترك كند و جريان در مورد تفريق ميان دو