45تا از انبوهى آنان خدا كافران را به خشم دراندازد.
خدا به كسانى از آنان كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند، آمرزش و پاداش بزرگ وعده داده است.»
آرى، درست است كه در آغازِ آيه، ستايش بهعمل آمده ليكن در ذيل آيه به تبعيض پرداخته و يادآور مىشود كه وعدۀ الهى شامل گروهى از آنان است نه همگان، به گواه لفظ «منهم» كه در وَعَدَ اللّٰهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّٰالِحٰاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً . آمده است.
ايمان ابوطالب
اهلسنت بر اندام تمام صحابه جامۀ «عدالت»، بلكه «عصمت» مىپوشانند ولى شخصى را كه نزديك به 13 سال از جان و كيان رسول گرامى صلى الله عليه و آله دفاع كرده و همهچيز، حتّى شخصيت اجتماعى خود را فداى او نموده است را تكفير مىكنند، ما اگر بخواهيم پايۀ ايمان فردى رانسبت به موضوعى بهدست آوريم از دو راه مىتوانيم به اين هدف برسيم:
1 - رفتار و كردار او.
2 - آثار ادبى و فرهنگى او.