49«- قبل از ورود به زيارتگاه، غسل كردن و با طهارت بودن،
- با لباسهاى پاكيزه و بوى خوش زيارت كردن،
- آرام قدم برداشتن و با خضوع و خشوع آمدن،
- بر درگاه حرم ايستادن و دعا خواندن و اجازۀ ورود خواستن و اگر رقّت قلب حاصل شد، آنگاه وارد شد،
- در برابر ضريح ايستادن و زيارتنامه خواندن،
- گونۀ راست و چپ صورت را بر ضريح نهادن و با تضرّع، از خدا حاجت خواستن،
- صاحب قبر را براى برآمدن حاجت و رفع نياز، شفيع قرار دادن،
- دو ركعت نماز زيارت خواندن و دعاهاى منقول را خواندن و تلاوت قرآن،
- حضور قلب داشتن در تمام مراحل زيارت، و نيز توبه و استغفار و صدقه دادن به نيازمندان و تكريم خادمين مزار...» 1
و خلاصه... خود را در محضر رسولاللّٰه ديدن و ادب شايستۀ مقام را دانستن و به كار گرفتن.
بىشك، همان آداب ظاهرى نيز به حصول توجّه قلبى و ادب باطنى كمك مىكند و كيفيّت زيارت كردن و جزئيّات زيارت خواندن و اين تشرّف و ديدار معنوى را نيز بايد از خود اولياى دين آموخت.
پا به پاى عالمانِ فرزانه
روح زيارت، همان ارتباط معنوى داشتن و رابطۀ قلبى پيدا