43جعفر صادق (ع) پس از پدر به اين جريان مبارك ادامه داد و روند پويايى فقه شيعه را به اوج خود رساند.
شمار شاگردان آن حضرت را كه در محضرش حاضر مىشدند بسيار زياد نوشتهاند و در ميان آنان از بسيارى شخصيتهاى برجسته و حتّى پيشوايان مذاهب اسلامى مانند ابو حنيفه، مالك بن انس و سفيان ثورى نام بردهاند. 1
حكايت شده كه وقتى از ابو حنيفه دربارۀ فقيهترين مردم پرسيدند او از آن حضرت نام برد و ضمن گزارش گفتوگوى علمى و پرسشهاى گوناگون خود از آن بزرگوار در حضور خليفۀ عباسى تصريح كرد كه هيچ كس را فقيهتر از جعفر بن محمّد نديده است. 2
از مالك بن انس نيز نقل شده است كه گفت:
«مدّتى با جعفر بن محمّد (ع) آمد و شد داشتم، اما هيچگاه او را جز در يكى از سه حالت نيافتم: يا در حال نماز، يا در حال روزه، و يا در حال
قرائت قرآن. و هرگز نديدم كه جز با وضو از رسول خدا (ص) حديثى روايت كند و در آنچه روا نيست سخنى گويد. آن حضرت از عالمان عابد و زاهدى بود كه از خدا مىترسند». 3