167مطابق با اين حديث كه در منابع روايى شيعه و اهل سنّت به چشم مىخورد سجدهگاه پيامبر (ص) و تبعاً امّت آن حضرت زمين معرّفى شده است. همچنين، اخبار بسيارى رسيده است حاكى از اين كه صحابۀ آن حضرت به هنگام نماز در گرماى شديد آفتاب سنگريزههاى تفتيده را با دست خنك مىكرده و براى سجده آماده مىساختهاند. 1
روشن است كه اگر سجده بر لباس و مانند آن روا بود ديگر چنين كار محنتانگيزى ضرورت نداشت، و كافى بود كه هر يك از آن ياران پيامبر (ص) براى نماز پارچهاى مهيا گرداند، يا حتّى بر عبا و عمامۀ خويش سجده نمايد؛ چنانچه برخى عالمان اهل سنّت به اين مسأله اعتراف كردهاند. 2
اهل بيت(عليهم السلام) نيز بر ضرورت سجده بر زمين تأكيد فرمودهاند، و اين مهمترين دليل شيعه است. به عنوان نمونه، هشام بن حكم از امام صادق (ع) دربارۀ چيزهايى پرسيد كه سجده بر آنها جايز است، آن
حضرت در پاسخ فرمود:
«سجده جز بر زمين و چيزهاى غير خوردنى و غير پوشيدنى كه از زمين رويد جايز نيست»،
هشام پرسيد كه علّت اين حكم چيست؟