165
ج - سجده بر مُهر
يكى ديگر از مسائل فرعى و فقهى كه مورد اختلاف نظر شيعه و اهل سنّت قرار گرفته سجده بر مُهر است. ناگفته پيداست كه منظور از «مُهر» چيزى جز خاك نيست، و بر خلاف پندار عجيب برخى از اهل سنّت، شيعه براى مُهر ويژگى يا قداست خاصّى نمىشناسد، چه رسد به اين كه در نماز مُهر را مورد پرستش قرار دهد!
شيعه بر مُهر سجده مىكند نه براى مُهر! عجيب است كه برخى سنّيان با نظر به اين كه شيعيان در نماز مُهر را پيش روى خويش قرار مىدهند مىپندارند كه اينان آن را مىپرستند! در حالى كه ممكن نيست نمازگزار به هنگام نماز چيزى در پيش روىخويش نداشته و رو به روى چيزى نايستاده باشد.
مثلاً آيا اهل سنّت كه بر فرش و مانند آن سر مىنهند بدين معناست كه فرش و مانند آن را مىپرستند؟! اين نيت نمازگزار است كه مقصود وى از سجده را مشخّص مىكند.
سجده اعلام بندگى، تذلّل و اوج افتادگى در برابر پروردگار جهان است، و تبعاً هرگاه بر خاك انجام شود دلالت و وضوح بيشترى در اين معنا خواهد داشت.
خاك همان است كه انسان از آن برخاسته، و سرانجام بدان نيز باز خواهد گشت، و سجده بر آن