147بود كه در زمان رسول خدا (ص) انجام مىشد (و ديگر نبايد بشود): متعۀ حج و ديگرى متعۀ زنان»! 1
و اين سخن از عمر مشهور است كه گفت: «دو
متعه در زمان رسول خدا (ص) انجام مىشد كه من آندو را حرام مىشمارم و بر آن دو عقوبت مىكنم: متعۀ حج و متعۀ زنان».
اين سخن عجيب سخت مورد انتقاد شيعه قرار گرفته است. زيرا از يك سو گونهاى اعتراف به مشروعيت ازدواج موقّت در زمان پيامبر (ص) است، و از سوى ديگر صريح در تشريع دلخواسته و حرام كردن حلال خداست! هر چند اهل سنّت اين سخن غير منطقى را با عنوان اجتهاد عمر توجيه مىكنند، امّا ناگفته پيداست كه اجتهاد در برابر نص به هيچ روى قابل توجيه نيست. چنانچه عمران بن حصين يكى ديگر از صحابۀ پيامبر(ص) مىگويد:
«آيۀ متعه در كتاب خدا نازل شد و ما نيز با رسول خدا(ص) آن را انجام داديم و ديگر آيهاى در تحريم و نسخ آن نازل نشد تا آنگاه كه رسول خدا(ص) از دنيا رفت، سپس مردى به رأى و دلخواه خود چيزى گفت»! 2 منظور وى از مرد مذكور عمر بن خطاب است.
جالب است كه احمد بن حنبل در روايتى از عمر نقل كرده است كه گفت: «ازدواج موقّت سنّت پيامبر (ص) است»، و سپس علّت تحريم آن توسّط خويش را
نگرانى از بابت برخى پيامدهاى آن عنوان كرد! 3