119يكى از مواردى كه شيعه بر آن تأكيد مىكند مودت اهل بيت پيامبر(ص) مىباشد.
هر چند بايد گفت كه اين باور اسلامى فى الجمله مورد اتّفاق نظر شيعه و اهل سنّت است، و به حق مىتواند يكى از مشتركات مهمّ و قابل توجّه همۀ مسلمانان و بسترى مناسب براى تقريب مذاهب اسلامى به شمار رود. جز آنكه اهل سنّت منظور از «قربى» را مانند «اهل بيت» همۀ خويشان پيامبر(ص) و نه صرفاً ائمۀ معصومين(عليهم السلام) از عترت پيامبر(ص) مىپندارند.
به هر تقدير، ريشۀ اين باور مشترك را مىتوان در قرآن و سنت جست و جو كرد.الف - مودت اهل بيت(عليهم السلام) در قرآن
در قرآن آيهاى است كه به صراحت بر ضرورت مودت و دوستدارى خويشان پيامبر (ص) پاى مىفشارد، و آن آيۀ 23 سورۀ شورى است كه مىفرمايد: قُلْ لاٰ أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبىٰ . يعنى: «بگو از شما مزدى بر رسالت نمىخواهم به جز مودت نسبت به خويشان».
به راستى اين چگونه مودتى است كه از نگاه قرآن مزد رسالت پيامبر(ص) به شمار رفته است؟!
و اين خويشان كيانند كه مودتشان از اين اهمّيت برخوردار است و چنين عنوان خطيرى دارد؟!
منابع تفسيرى، تاريخى و روايى شيعه و اهل
سنّت