86ابن عباس گويد: رسول خدا صلى الله عليه و آله تكيه به تنۀ درخت داده، سخن مىگفت. مردى رومى نزد او آمد، پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «براى من منبرى بساز كه بر آن سخن گويم». و او همين منبر را كه مىبينيد ساخت، چون از كنار ستون برخاست كه بر آن فرا رود، آن تنۀ درخت ناليد چنانكه ناقه براى بچهاش مىنالد. پيامبر صلى الله عليه و آله از منبر فرود آمد و آن را در آغوش گرفت، درخت ساكت شد. فرمود:
براى او جايى را كندند و درخت را در آن نهادند. 1
ابن نجار گويد: بلندى منبر دو ذراع و يك وجب و سه انگشت بود و عرض آن اندكى بيش از يك ذراع. بلندى تكيهگاهش كه رسولاللّٰه بر آن تكيه مىداد يك ذراع و طول دو برآمدگى كه هنگام نشستن بر منبر بر آن دست مىگرفت يك وجب و دو انگشت بود. 2
و يحيى از ابن ابى زناد روايت كرده كه گفت:
پيامبر صلى الله عليه و آله بر جايگاه مىنشست و پاها را روى پلۀ دوم مىگذاشت. ابوبكر بر پلۀ دوم مىايستاد و چون مىنشست، پاها را روى پلۀ اول مىگذاشت. عمر روى پلۀ پايين مىايستاد و چون مىنشست و پاها را بر زمين مىنهاد. شش سال بر اين حالت بود. چون عثمان به خلافت رسيد به همان موضع كه پيامبر صلى الله عليه و آله مىنشست قرار گرفت. 3 عثمان نخستين كسى بود كه بر منبر