79ابولُبابه پذيرفته گرديد. امّ سلمه گفت: آيا من اين بشارت به او ندهم؟ فرمود:

بلى بشارتش ده. امّ سَلَمه بر در حجرۀ خود ايستاد و گفت: اى ابولُبابه بشارت باد تو را كه خدا توبه‌ات را قبول كرد. در اين هنگام مسلمانان آهنگ گشودن او كردند. ابولُبابه گفت: نه به خدا، مى‌خواهم كه پيامبر صلى الله عليه و آله خود مرا بگشايد. پيامبر بعد از نماز صبح كه از كنار او مى‌گذشت او را بگشود. ¹ از آن پس اين ستون را ستون توبه ناميدند.

4 - ستون سرير (تخت)

ستون سرير در مشرقِ ستون توبه است، پيوسته به پنجرۀ مُشرف بر روضۀ شريفه. اينجا محل اعتكاف رسول خدا صلى الله عليه و آله بود. آن حضرت را در اينجا تختى بود از برگ‌هاى نخل و نيز بالشى بود بر روى آن كه بر آن تكيه مى‌داد. ² بعضى گويند كه پيامبر صلى الله عليه و آله تخت را كنار ستون توبه نهاده بود. تا آنجا كه بدربن فرحون گويد: ستون سرير همان ستون توبه است. ³ مى‌توان گفت كه سرير گاه در كنار ستون توبه بوده و گاه در كنار ستون سرير.

بدربن فرحون روايت كند كه براى پيامبر صلى الله عليه و آله به هنگام اعتكاف، پشتى يا بالشى مى‌گذاشتند بر تختى از چوب و برگ نخل. اين تخت را ميان ستونى كه امروز روبه‌روى قبر شريف است و قنديل‌ها، جاى مى‌دادند. پيامبر صلى الله عليه و آله بر آن دراز مى‌كشيد. ⁴

ابو وحرۀ (به حاى بى‌نقطه) سعدى در ابياتى در مدح آل زبير، از اين