86كربلاست، زمين را بوييد و آنگاه فرمود: اين، به خداوند سوگند، همان سرزمينى است كه جبرئيل رسول خدا را از آن خبر داده و فرموده است: من در آن كشته مىشوم.
امام عليه السلام در خطبۀ مشهورى كه به هنگام خروج از مكّه و در آستانۀ سفر به عراق ايراد كرد، چنين فرمود:
«مرگ بر گردن آدميزاده آويخته است، چونان كه گردنبندى بر گردن دخترى. چقدر دلتنگ پيشينيان خويشم، آن سان كه يعقوب دلتنگ يوسف بود. برايم مرگى مقدّر شده است كه به ملاقاتش مىروم و گويا مىبينم گرگان بيابانهاى ميان نواويس و كربلا بند بند من از هم مىگسلند و شكمهايى گرسنه و كيسههايى پر ناشدنى از من پر مىكنند. از آن روزى كه به قلم الهى تقدير شده است گريزى نيست. خشنودى خداوند خشنودى ما اهل بيت است، بر بلايى كه او دهد صبر مىكنيم و او خود پاداش شكيبايان به ما مىدهد. پارههاى تن رسول خدا صلى الله عليه و آله از او جدا نمىشود و فردا در صف قدسيان در كنار اوست تا بدان ديدگانش روشن و دلش خرسند شود. هلا! هر كس در راه ما خون خويش را مىدهد و خود را براى لقاى خدا آماده مىكند با ما همراه شود كه من به خواست خداوند صبحگاهان روانهام.» 1
نقشه ظلع شرقى غربى حرم امام حسين (ع) كارى از نولدكه خاورشناس آلمانى