1) - آن هنگام كه اين را نوسازى كردند در صبحگاهان از آن نورى به آسمان برخاست‌حسن، آن كه داوطلبانه توليت قبر او را عهده‌دار شد، افتخارى از آن خود كرد كه همۀ مفتخران در برابر آن سر فرود آوردند،او (عباس) از سر آگاهى دين را يارى داد و در برابر خواست آن كه قضا و تقدير از آن اوست صبر كرد،پس برگرد قبر او، فرشتگان به طواف آمدند و قبر او را، پيامبران زيارت كردند،و آستانۀ بارگاه قدس او براى همۀ مردمان پناهگاه امنى شد كه امان و آرزوى خود آنجا بيابند،او قهرمانى است كه در كربلا به چنان جايگاهى دست يافت كه همۀ شهيدان ديگر بر آن حسرت بردند، حسين افتخار پرچمدارى را به او داد و البته همانند او را اين پرچم سزاست،اينجا آتش مومى است يا باب قدسى است كه نور و روشنى ابوالفضل در آن تجلى كرده است؟يا آن كه نهر علقمى طور تجلى شده و آسمان از اين تجلى، نورانى گشته است؟از آن زمان كه مرقد، پسرِ على را در برگرفت، همان كه فضل و وفا را به او نسبت دهند.

2) - درى از درهاى اين حرم روشنگر و اين پناهگاه مردمان كه به نور خود بر گدايان اين در روشنى بخشيده است نوسازى كردند، از آن هنگام كه اين بنا به پايان رسيد، ماده تاريخى برايش بگذار. چكيدۀ سخن ما آن كه اين در، براى همۀ جهانيان باب راهيابى و هدايت است.گفتنى است عبارت (مجملا قولنا باب الهدى و الرشد فى العالمين) در حساب ابجد با عدد 1219 برابرى مى‌كند و اين سال را مى‌نماياند.