287ميرزا وكيل و مقبرۀ مرحوم حاج محمد رشيد جلبى صافى، شهردار سابق، واقع است. دو مقبرۀ ديگر هم وجود دارد كه درهاى آنها از صحن گشوده مىشود. اين دو مقبره عبارتند از مقبرۀ علامۀ سيدكاظم بهبهانى كه در گوشۀ شمال شرق حرم واقع شده و مقبرۀ مرحوم حاج حسين حلاوى كه در گوشۀ شمال غرب واقع است. در ضلع غربى حرم در يكى از غرفهها، قبلاً چاه آبى وجود داشته كه مخازن حرم را از آن پر مىكردهاند. اين غرفه همان است كه بعدها مقبرۀ سيد ميرزا وكيل شده است:
واقع است پيشتر در ضلع غربى حرم چاه آبى وجود داشته و مخزنى كه در يكى از غرفهها بوده و در جريان شست و شوى حرم از آن استفاده مىشده، با آب اين چاه پر مىشده است. اين غرفه همان است كه بعدها به مقبرۀ سيدميرزا وكيل تبديل شد. با توجه به اين كه پيشتر ميان رواق شمالى و حرم ديوارى وجود داشته و اين ديوار را برداشتهاند، درهايى كه آنجا بوده يكى به مقبرۀ سيدعباس سيدحسين ضياءالدين عموى توليت حرم حضرت ابوالفضل عليه السلام كه در قسمت بالا سر واقع است و ديگرى به مقبرۀ هنود برده شده است.
هنگامى كه حاج رئيس، وزير شيخ خزعل خوزستانى فرمانرواى خرمشهر پمپ آبى بر روى نهر حسينيه نصب كرد، از آنجا به صحن حرم امام عليه السلام و حرم حضرت عباس عليه السلام لولهكشى كرد و پس از آن چاه واقع در حرم را پر كرد و حوض را نيز از ميان برد.
رواق غربى: در دو سوى اين رواق دو در قرار دارد؛ درى كه در سمت جلو است و به صحن گشوده مىشود «باب الرواق» نام دارد و كفشدارى واقع بر كنار اين در از آن ورثۀ شيخ محمود كشوان است. درِ دوم، در 26 فوريه 1942 به سمت ضلع شمال غرب گشوده شده، نام آن «باب المراد» است و به توليت حرم تعلق دارد. مقبرۀ هنود و مقبرۀ عموى توليت در فاصله ميان همين دو در قرار دارد.
رواق شرقى: اين رواق پنج مقبره را در برگرفته است: نخست مقبرۀ حريرى، كه مرحوم سيدمحسن سيد محمد على آل طعمه در آن به خاك سپرده شده است. دوم مقبرۀ مرحوم سيد حسّون النائب از آل ضياء الدين كه فرزند او سيد علوان النائب نيز در آن