213علىبن ابى تغلب على بن حسن اصم سمورايى، ابن ابى محمد حسن فارسى، ابن يحيى بن حسين نسابة، ابن احمد بن عمر بن يحيى بن حسين ذى الدمعه فرزند زيدبن علىبن الحسين عليه السلام صدر معظم و نقيب كبير زين الدين هبة اللّٰه در سال 667 ه . ديده به جهان گشود و در دورۀ زندگانى خود نقابت و صدارت حله، كوفه و همچنين كربلا و نجف را در اختيار داشت. ابن طقطقى 1 و ابن عنبه از او ياد كردهاند.
17- ابوفائز محمد بن محمد بن على بن ابى جعفر محمد خير العمال ابن على مجدور بن احمد بن محمد حائرى، ابن ابراهيم مجاب فرزند امامزاده سيد محمد عابد كه خود از فرزندان امام كاظم عليه السلام است. وى يكى از رجال سدۀ هفتم بود كه نقابت كربلا را عهده دار شد.
سيد جعفر اعرجى مىگويد: ابوفائز، مردى پاك نهاد، پاكدامن، پرهيزگار، پرغيرت، تيزهوش و آقايى برومند و بلند جايگاه بود، بر همۀ علويان ساكن كربلا برترى داشت و بيش از نيمى از ساكنان كربلا از او پيروى مىكردند. ميان او و سيد محمدبن حنفيه بر سر رهبرى و نقابت كربلا خصومتى طايفهاى وجود داشت. اعرجى در ادامه مىگويد: وى با مخالف ديرين خود كنار آمد و نقيب كربلا شهابالدين احمد حسينى را بركنار كرد و خود به جاى او نقابت را در دست گرفت 2 سماوى در شعر خود از وى و خاندانش چنين ياد مىكند:
«هيچ خاندانى در به چنگ آوردن يا رسيدن به نقابت همانند آل فائز نبودهاند
كه چند سده در كربلا گذشته و يكى از آنان عهده دار نقابت بوده است
همانند ابوفائز، يا محمد، يا طعمۀ اول كه سخن هر محفل است.»
يا همانند شرف الدين فتى، يا طعمه دوم، يا خليفه بن نعمه.
ابن طقطقى مىگويد: خاندان ابوفائز يكى از خاندانهاى علوى ساكن كربلاست كه نيابت را در اختيار داشتهاند. نخلستان شفاثا يكى از آبادىهاى متعلق به سادات كربلاست. جد اين خاندان شمسالدين محمد، ناظر شفاثا مردى بزرگ اهل فضل