209شمس الدين محمدبن تاجالدين على، در كتاب «غاية الإختصار» دربارۀ اين خاندان چنين آورده است: اين خاندان ترجم طايفهاى از علويان كربلايند كه گروهى از آنان عهدهدار نقابت شده و در اين شهر و همچنين حلّه رياست و وجاهت، پيشوايى و نيابت و اموال فراوانى داشتهاند و امروزه به فراموشى سپرده شدهاند و فقر در ميان آنان دامن گسترانده و طراوت و سرسبزيشان به افول گراييده است و تنها شمارى محدود از اين طايفه در كربلا ماندهاند. 17- جلالالدين احمد فرزند صفىالدين به همان نسب ياد شده در رديف پيشين او را به كنيه «ابوشامه» مىخواندهاند و به نوشتۀ ابن مهنّا در تذكره و سيد جعفر اعرجى در مناهل 2 زمانى نقابت حائر را بر عهده داشته است. جلال الدين سه فرزند به نامهاى ابوالحسن، ابوطالب و عقيل داشت.
در ميان خاندان بنى ترجم، رجالى برجسته وجود داشتهاند كه از آن جملهاند:
يك: فقيه علوى، علمالدين ابو محمد اسماعيلبن عزالدين موسى بن القاسم بن ترجم كه از بزرگان سادات علوى و داراى لهجهاى فصيح بود.
ابنفوطى دربارۀ او مىگويد: ادب خوانده بود و من در سال 679 ه . ق. به قرائت دو كتاب «كشف الغمه في فضائل الائمّه» را كه وى خود بر مؤلفش استادمان بهاءالدين ابوالحسن على بن عيسىبن ابىالفتح اربابى خوانده بود شنيدم. او نوادر ادبى و نكات عربى را يادآور مىشد، با من آمد و شد داشت و برخى از آن نكات را كه مىگفت من نوشتهام و بسيارى را هم به خط خويش نوشته است. 3سيد محسن امين عاملى نيز در كتاب «اعيان الشيعه» از وى ياد مىكند. 4دو: عزّالدين حسن بن ابى الحسن على بن ابى طالب بن على بن ترجم علوى حسين واسطى از بزرگان و عالمان و مردى خوش خط، خوش خوى، خوش محضر و