195در جريان بازسازى‌هاى اخير در اين دروازه‌ها تغييرهايى به وجود آمده و به جاى درهاى قديم درهايى نو گذاشته شده است. اينك ما به بررسى هر يك از اين درها؛ اعم از كهنه و نو مى‌پردازيم و تاريخ بنا و علّت نامگذارى هر يك را برمى‌رسيم:

1 - باب القبله: قديمى‌ترين در و دروازۀ اصلى ورود به صحن به شمار است. از آن روى كه در سمت قبله صحن است آن را «باب القبله» نام نهاده‌اند و بر روى كاشى‌هايى از سمت داخل صحن نوشته‌هايى است كه تاريخ بناى آن را نشان مى‌دهد. براى نمونه در ضلع غربى آن عبارت «قد تشرف هٰهُنا» [كه احتمالاً ماده تاريخ است] به چشم مى‌خورد و در سمت چپ كسى هم كه در حال بيرون رفتن باشد، نوشته‌اى كه تاريخ سال 1275ه‍ .ق. بر آن است ديده مى‌شود. ارتفاع نوك قوس ايوان از روى زمين و در سمت مدخل صحن حدود 15 متر و عرض قاعدۀ آن 8 متر است. در بالاى ايوان باب‌القبله نيز اين آيه كتابت شده است:

«بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجٰالٌ صَدَقُوا مٰا عٰاهَدُوا اللّٰهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضىٰ نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ مٰا بَدَّلُوا تَبْدِيلاً» ¹

درِ نوى كه بر اين دروازه نصب كرده‌اند، از چوب مرغوب ساج است و در آن از چوب نارنج هم استفاده شده است. ارتفاع آن به حدود 6 متر و عرض آن به 4 متر مى‌رسد و بر دو طرف سر در، اين آيه به خط جواد عبدِ نصيف بر كاشى نقش بسته است:

«بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً» ²

در سمت چپ قسمت جلوى اين در، نام اهداكننده (خالق‌زادگان) و سپس اين