170حسن قاو و ديگرى در اختيار ورثۀ شيخ مجيد ابراهيم خليل اسدى است. در سمت ديگر هم دو كفشدارى ديگر وجود دارد كه يكى از آنِ شيخ احمد كشوان و ديگرى در اختيار ورثۀ محمد قصير است.
در سمت بابالقبله هم دو كفشدارى است؛ يكى از آنها كه در مقابل تكيۀ بكتاشيه است متعلق به ورثۀ سيد سليمان فرزند سيد جعفر مصطفى آل طعمه و اكنون در اجارۀ سيد مرتضى سريجى است و ديگرى كه دفتر توليت حرم امام حسين عليه السلام نيز در مقابل آن قرار دارد، از آنِ شيخ على بن حسن بن ناصر كشوان و شريك او سيد جواد بن سيد هاشم سيد نور كشوان موسوى است.
صحن و درهاى آن
صحن حرم امامحسين عليه السلام محدودهاى يكپارچه و وسيعاستكه رواقها و گنبدخانۀ حرم را در ميان گرفته است. برخى نام «جامع» را به صحن دادهاند؛ از آنروى كه مردم در هنگام نماز و نيز براى زيارت و يا خواندن دعا و برگزارى مراسم دينى، آنجا گرد هم مىآيند. نام «مشهد» نيز بر صحن نهاده شده است، از آنروى كه مردم براى زيارت و دعا در آنجا حضور مىيابند. واژۀ «مشهد» از ديرباز براى عراقيان شناخته بوده و در مورد مرقدهاى امامان به كار مىرفته است. براى نمونه، شاعر مىگويد:
توجّهت نحو المشهد العَلَم الفرد
على اليمن والتوفيق والطائر السعد 1
يا شاعرى ديگر مىگويد:
يا صاح هذا المشهد الأقدس
قرَّت به الأعين والأنفس 2
در عرف عراقيان كلمۀ «مشهدان» به مرقد امام على عليه السلام در نجف و مرقد امام حسين عليه السلام در كربلا اشاره دارد.