117درازا از آن سخن گويم. امّا زيارت ما زيارتى شتابان بود كه در آن به همان اندازه كه واجب است بسنده داشته شد.» 1سيد عبدالرزاق حسنى در زمانى نزديكتر به زمان حاضر، دربارۀ حرم امام حسين عليه السلام چنين نوشته است:
«ضريح امام حسين عليه السلام در ميان بنايى بزرگ است كه گنبدى طلا پوشيده، بر فراز آن مىدرخشد و در دو سوى آن نيز دو گلدستۀ طلاست. سلطان سليمان قانونى در خلال زيارت كربلا در سال 941ه . ق. \1534م. گنبد وگلدستهها را نوسازى كرد و پس از آن هم، چونان كه بر ديوار گنبد با خطوط طلايى حك شده، ناصرالدين شاه در سال 1283ه . ق. \1866م. دستور داد آن را با طلاى ناب پوششى تازه دهند. ارتفاع اين گنبد به 35 متر مىرسد. ضريح امام كه در زير اين گنبد جاى گرفته، سكو مانندى است فراهم آمده از چوب ساج كه به عاج فاخرى ترصيع شده و دو لايۀ مشبّك بر آن قرار دارد؛ يكى از فولاد مرغوب كه ضريح داخلى را تشكيل مىدهد و ديگرى از نقرۀ سفيد و پر درخشش كه ضريح خارجى است. طول ضريح نقرهاى خارجى پنج و نيم متر و عرض آن چهار و نيم متر است. بر بالاى ضريح ظرفهاى طلايى كه سنگهاى قيمتى در آنها به كار رفته است وجود دارد و در هر گوشهاى از آن گويچهاى از طلاى ناب است كه قطر آن به نزديك نيم متر مىرسد. بر روى ضريح صفحههاى مشبك ديگرى قرار دارد كه با ضريح بيرونى تفاوت چندانى ندارد و با آن فاصله هم ندارد و تنها از هر طرف 12 سانتيمتر از صفحههاى ضريح اصلى كوچكتر است.
مرقد امامزاده على بن الحسين عليهما السلام مشهور به على اكبر هم، كه با پدرش در يك روز به شهادت رسيد و در كنار او به خاك سپرده شد، در درون همين ضريح است.» 2بر پيشانى ضريح امام عليه السلام اين عبارت نوشته است:
«اِنَّ الدّاعي الىٰ حُبِّ آلِ مُحَمَّد الطاهر بن أبِي مُحَمَّد الطاهِر سَيف الدّين نَجْل سَيِّدنا مُحَمَّد بُرهٰان الدّين مِنْ بِلاٰد الْهِند سَنَة خَمْس وَ خَمْسِين وَثَلاٰثمأة