278سلام و نماز، در گوشهاى نشستم؛ در اين محيطى كه هرگوشۀ آن فكرى برمىانگيزد و الهامى مىبخشد و حقيقتى را تجلّى مىدهد، تأمل مىنمايم:
چه مردمى كه در اينجا سخنان رسول اكرم را مىشنيدند و خود را در بهشت ايمان و اطمينان و سعادت مىديدند!
چه آياتى كه در اين حجرات بر قلب رسول اكرم نازل شد و بالاى منبر و پاى ستونهاى مسجد تلاوت مىفرمود.
اين آيات قرآن كه در دسترس ما است و اين مردم در حال نماز و غير نماز مشغول تلاوتند؛ چون بر پيامبر نازل مىشد، بدنش سنگين و روحش متصل به عالمى مىگرديد كه قدرت و نورانيت آن هوش و حواسش را يكسره از اين جهان مىربود. براى خشنودى روح مقدسش كارى بهتر از تلاوت آيات قرآنش نيست. آرى در ميان اين اجتماع ايمان و خشوع و در برابر قبر مطهرِ سرچشمۀ كوثر ايمان و معرفت، در اين هنگام فجر و وزش نسيم صبح، تلاوت قرآنو ترتيل و تفكّر در آن، چه لذتى دارد!
چه شود كه يك شب بكشى هوا را
دعاى وداع
آن وقت كه روحم منقلب و اشكم جارى بود، متوجه شدم كه