99هيچكس به آن دست نمىزد، آن را مىپوشيدند و پس از آن ديگر برهنه طواف نمىكردند و فقط كسانى كه احمسى نبودند و براى نخستين بار به حج يا عمره مىآمدند در طواف اوّل خود برهنه طواف مىكردند. غير احمسىها اگر لباس ديگرى داشتند، لباسى را كه با آن طواف كرده بودند، پس از طواف از بدن خارج نموده ميان بت اساف و نائله مىانداختند و آن جامه همچنان آنجا افتاده باقى مىماند و هيچكس به آن دست نمىزد تا از ميان مىرفت.
تمام اين كارها كه ساخته و پرداختۀ ابليس و موجب دگرگونى آيين حنيف ابراهيم - ع - مىگشت، سنت شده بود. 1
اين عمل قداست حرم را شكست و جوانان هوسران را بر آن داشت تا در كنار بيتاللّٰه الحرام به نظارۀ برهنگان بپردازند:
روزى بانويى زيبا براى طواف آمد، جامهاى عاريه مىخواست كسى پيدا نشد كه به او جامه عاريه دهد، بناچار لباسهاى خود را خارج و برهنه مشغول طواف شد، و در حالى كه هر دو دست خود را بر جلو خويش گذاشته بود، شعر مىخواند و مىگفت:
اليوم يبدو بعضه او كلّه
و ما بدا منه فلا أجله
«امروز قسمتى يا همهاش آشكار است و آنچه از آن آشكار است روا نمىدارم.»
جوانان مكه نگاهش مىكردند. 2
وجود چنين مناظرى جوانان هوسران را تحريك مىكرد تا گاهى در