137اصمعى مى‌گويد: شبى گِرد كعبه طواف مى‌كردم، جوانى ظريف اندام را ديدم كه به پردۀ كعبه چنگ زده، مى‌گفت: چشم‌ها در خوابند و ستارگان برآمده‌اند، و تو پادشاه زندۀ پايدارى، پادشاهان درب‌هايشان را بسته و بر آن نگاهبانانى گمارده‌اند [ ولى] درب خانۀ تو براى درخواست كنندگان باز است به سوى تو آمدم تا به رحمت خود به من نظر كنى اى مهربانترين مهربانان.

سپس اين شعر را مى‌خواند:

يا من يجيب المضطر فى الظلم

اصمعى مى‌گويد: جستجو كردم فهميدم اين جوان، زينت عبادت‌كنندگان؛ امام سجاد - ع - است. ¹

على بن مزيد بياع سابرى نيز گفته است:

امام صادق - ع - را در حجر اسماعيل ديدم، زير ناودان ايستاده، صورتش را به كعبه گذاشته و دست‌هايش را گشوده و مى‌فرمود:

«اللهم ارحم ضعفى و قلّت حيلتى، اللّهم انزل على كفلين من رحمتك، و ادرأ علىّ من رزقك الواسع، و ادرأ عنى شرّ فسقة الجنّ و الإنس و شرّ فسقة العرب و العجم، اللّهم اوسع علىّ من الرزق ولاتقتر علىّ.»