143تفاوت داشت. زينب همسر ابىالعاص بود كه از معدود ثروتمندان مكه بشمار مىآمد.
رقيه و امّ كلثوم نيز يكى پس از ديگرى، به همسرى عثمان در آمدند كه از ثروتمندان مسلمين بود.
امام على بن ابىطالب عليه السلام بهرهاى از مال دنيا به كسب يا ميراث نداشت؛ زيرا پدرش ابوطالب با وجود شخصيت والايش، قليلالمال و كثيرالعيال بود و به دليل جود و كرمى كه داشت، هرچه در اختيارش بود انفاق مىكرد و در كارهاى خير جوانمردانه شركت مىجست. به جهت تنگناى مالى ابوطالب، پسر برادرش محمد صلى الله عليه و آله به عموى خود عباس پيشنهاد داد تا بار زندگى ابوطالب را سبك كنند و هر كدام يكى از فرزندانش را ببرند و كفالت معاش وى را كنند.
على عليه السلام نصيب حضرت محمد صلى الله عليه و آله شد و در حقيقت نصيب على عليه السلام اين بود كه مصطفى صلى الله عليه و آله او را از ميان برادرانش برگزيند. هزينۀ زندگى على عليه السلام ماهانۀ يك سرباز و بهرۀ او از جهاد و غنايم بود. براى امرار معاش كارگرى مردم مدينه را در آب كشى و امثال آن به ازاى اجرت قبول مىكرد. چنانكه معروف است و كتب رجال و تاريخ روايت مىكند.
امام على عليه السلام به دليل تنگدستى نمىتوانست خدمتكارى براى خانه بگيرد تا فاطمه را يارى رساند و كارهاى سخت را انجام دهد و زهرا عليها السلام خود آن بار سنگين را به دوش مىكشيد. 1 امّا على عليه السلام طاقت نمىآورد كه زهرا را در رنج و مشقت ببيند و در كارهاى خانه تا آنجا كه ممكن بود، او را يارى مىداد؛ زيرا بيم آن داشت كه براى زهرا ناراحتى پيش آيد، به ويژه كه سالهاى محاصره در شِعب ابىطالب و مشقت هجرت او را رنجور ساخت و چنانكه گفتهاند از نظر جسمانى نحيف بود.
سختىها و رنجهاى زندگىِ على و زهرا عليهما السلام طولانى شد و على عليه السلام در پى فرصتى مناسب بود كه خداوند تَفَضُّلى كند. فرصتى پيش آمد و در يكى از جنگها غنايم و اسيران فراوانى براى پيامبر آوردند، على عليه السلام به خانه رفت، فاطمه را در نهايت خستگى از كارهاى