919پناه بردن به ذات اقدس الهى و درخواست كمك از آن ذات كبريايى است. فلسفۀ عبادات هم اين است كه ما به خدا نزديك شويم و بتوانيم با او سخن بگوييم. اگر عبادات ما تأثير نمىداشت و دعاهاى ما مثمر ثمر نمىبود خداوند نمىگفت: «اُدْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبٰادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دٰاخِرِينَ »؛ 1 مرا بخوانيد تا (دعاى) شما را بپذيرم! كسانى كه از عبادت من تكبّر مىورزند به زودى با ذلّت وارد دوزخ مىشوند.
3. راه تقرب به خدا منحصر در عبادت نيست، احترام به والدين، دلجويى و شاد كردن دل آنان، يكى از بهترين راههاى تقرب الهى است. همه با تجربه مىدانيم كه آنچه مايۀ شادى و سرور بزرگان فاميل، مخصوصاً والدين است، ديدار مرتب آنان، جويا شدن از احوالشان و نشستن در كنار آنان مىباشد، كمكهاى مالى در رتبه بعدى است. اما مؤثرتر از ديد و بازديد نسخهاى وجود ندارد. اين فرمايش پنجمين پيشواى دين امام باقر عليه السلام است كه مىفرمايد: اى خثيمه سلام ما را به شيعيان ما برسان و به آنان سفارش كن كه... براى ديدن به خانۀ يكديگر روند، زيرا در اين ديد و بازديد ولايت ما زنده مىماند. خدا رحمت كند بندهاى را كه ولايت ما را زنده نگهدارد. 2
زندگى زير سايه روشن ولايت موجب آرامش و اطمينان خاطر است و اين بهترين راه براى پر كردن خلأهاى روحى خواهد بود.
و نيز همان بزرگوار مىفرمايد: «
صِلَةُ الأرحامِ تُحَسِّنُ الْخُلُقَ وَ تُسَمِّحُ الْكَفَّ وَ تُطَيِّبُ النَّفْسَ وَ تَزِيدُ فِى الرِّزْقِ وَ تُنْسِئُ فِى الأجَلِ »؛ پيوند با خويشاوندان و نيكى به آنها خُلق انسان را نيك و او را سخى مىنمايد، باطن را مصفى، و منور مىسازد، روزى را زياد و عمر را طولانى مىنمايد. و اين نمودار آثار و بركات روابط خانوادگى خواهد بود.
اثر ديگر صلۀ رحم اين است كه امام صادق عليه السلام مىفرمايد: «
صِلَةُ الرَّحِمِ تُهَوِّنُ