856براى زاير بيان گرديده است. ¹

ضرورت و اهداف تحقيق

باتوجه به اين‌كه همۀ ما در طول عمر خود حداقل چند بار به زيارت امامان معصوم عليهم السلام و يا حتى امامزادگان نايل مى‌شويم، در اين تحقيق سعى خواهد شد به آداب، شرايط، اركان و آثار سفرهاى زيارتى پرداخته شود چراكه انسان با زيارت كردن در اين دنياى پيچيده و مدرن، مرهمى براى دل‌مشغولى‌هاى خود مى‌يابد كه شايد هيچ جاى ديگر به چنين آرامش روحى و روانى نرسد. زيرا روايات متعددى در اين زمينه وجود دارد كه بيان مى‌دارند ديد و بازديد و صلۀ ارحام، باعث افزايش طول عمر انسان مى‌شود. اين افزايش طول عمر، دليلى ندارد جز انبساط خاطرى كه براى طرفين پيش مى‌آيد، پس به راحتى مى‌توان نتيجه گرفت كه زيارت امامان معصوم عليهم السلام به طريق اولى باعث آرامش روانى انسان مى‌شود.

پيشينۀ موضوع

زيارت، از جمله كارهايى است كه از زمان خلقت آدم وجود داشته است و در واقع اولين زاير، حضرت آدم عليه السلام و اولين مزور، خداوند متعال و اولين جايى كه زيارت شده، خانۀ كعبه است. بنابراين زيارت، قدمتى ديرينه دارد كه مساوى است با قدمت آفرينش انسان. در تفسير آيۀ «وَ لاَ آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرٰامَ يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنْ رَبِّهِمْ وَ رِضْوٰاناً وَ إِذٰا حَلَلْتُمْ فَاصْطٰادُوا وَ لاٰ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ أَنْ صَدُّوكُمْ » ² آمده است كه انجام عمره و زيارت خانۀ خدا، امرى مرسوم در نزد مشركان عصر بعثت بوده است و در شأن نزول اين آيه آمده است كه مشركان براى عمره و زيارت خانۀ خدا راهى مكه بودند و مسلمانان، خواهان هجوم به آنان شدند كه در اين هنگام اين آيه نازل شد. در مورد كتاب‌هاى نوشته شده در زمينۀ زيارت مى‌توان گفت: قديمى‌ترين و كامل‌ترين كتاب،