774برخوردار است. زيارت واژهاى عربى است از مصدر زارَ يَزور، به معناى «براى همدمى و مؤانست يا درخواست حاجت به ديدار كسى رفتن». در فرهنگ مسلمانان، بهويژه شيعيان، زيارت به رفتن به مشاهد متبرك و بقعهها و همچنين خواندن اذكار و ادعيه به منظور تشرف باطنى به پيامبران، امامان، امامزادگان، و اولياى خدا اطلاق مىشود. از جمله آداب آن مىتوان به خواندن نماز و دعا و زيارتنامه اشاره كرد(43).
لذا با توجه به تعريف ارائه شده، اين مؤكد دينى هر دو بعد رفتارهاى فردى و عمومى مذهبى را شامل مىشود. به عبارت بهتر متغيرى چند وجهى است كه انتظار مىرود با تركيبى از عقايد، رفتارها، و ويژگىهاى محيط سلامت روان فرد را تحت تأثير قرار دهد. صرف نظر از نماز و دعا، دربارۀ اثرات معنوى رفتن به مكانهاى مقدسى همچون مسجد و كليسا تحقيقات انجام شده متعدد است (38،36،13،25، 22،19،18،2،8)؛ اما در خصوص تأثير زيارت بر سلامت روان، در داخل و خارج، تحقيقات اندكى انجام شده است (46،45،44،11).
لذا با توجه به تأكيد اسلام بر نقش زيارت در تزكيه و تهذيب نفس، و نظر به اينكه تأثير مذهب بر بهداشت روان در افرادى كه بيشتر تحت استرس قرار دارند، مشهودتر مىباشد(39)، و برخى تحقيقات تأييدكنندۀ اين تفاوت هستند (42،13) با در نظر گرفتن تفاوتهاى گزارش شده بين دو جنس در ارتباط با گرايشهاى مذهبى (6،2) و توجه به ساختار جمعيتى خانوارهاى تحت پوشش پايگاه بهداشتى كارگر كاشان، مطالعهاى با هدف بررسى نقش زيارت در سلامت روان زنان مسلمانِ مراجعه كننده به پايگاه مذكور، در سال 1386 انجام شد. باشد كه نتايج مطالعه نظر دستاندركاران و برنامهريزان امور بهداشت خانواده و ساير سازمانهاى ذى ربط را در جهت ارتقاى كيفيت زندگى زنان مسلمانِ جامعه، به خود جلب نمايد.
مواد و روشها
در اين مطالعۀ مقطعى با توجه به برآورد شيوع 31/5% عدم سلامت روان در زنان ساكن مناطق شهرى كاشان (5) با درصد اطمينان 95% و با حداكثر خطاى 0/02 شيوع،