717ناظر و شفيع خود قرار مىدهد. در پناه آنها جرأت مىيابد، زبان به اعتراف بگشايد و از اعمال ناپسند و رفتارهاى ناهنجار فردى و اجتماعى خود عذر تقصير آورد، و طلب عفو و بخشش نمايد و درون خود را نيز همچون جسم خود مطهر و پاك سازد.
اين تخليۀ روانى و خالص شدن، و در يك كلمه گناه را كنار گذاردن، او را سرمشق ديگران مىنمايد و به تك تك افراد درس انسانسازى مىدهد. اين است آن داروى خوشبختى كه هيچ نسخه و تجويز دارو نمىتواند به اين زيبايى انسان را آرام نمايد.
چون داروهاى ساخت بشر اگر مفيد باشد، همگى فقط در جسم انسان اثر مىگذارد، لذا زيارت با رعايت همۀ آداب و دستورات آن براى انسانهاى به ظاهر سالم، حتى پزشكان، درمانگرى بسيار سازندهاى دارد و شفابخش آلام روحى و روانى انسانها است. 1
تجريه و تحليل مطالب
باتوجه به مطالبى كه آورده شد، مىتوان چنين تجزيه و تحليل نمود:
1. زيارتگاه مكانى است كه علاوه بر عبادات، نكات تربيتى نيز در آن به وضوح به چشم مىخورد و انسانها را از آلام و رنجهاى درونى بازداشته و پيونددهندۀ مخلوق است با خالق جهان و همينطور علاوه بر زيارت سياحت هم به شمار مىآيد.
2. زيارتگاهها، مكانى است براى عبادت و اينكه افراد لحظهاى از ماديات و دنياى فانى چشم پوشيده و با خداى خود راز و نياز مىكنند، به آرامش فكرى بيشترى رسيده و با استفاده از اين آرامش، توانستهاند به زندگى خود حركت و پويايى بيشترى داده و به تعالى روح خود نيز رسيدهاند.
3. زيارتگاهها، محيطى است كه افراد براى بخشش گناهان خود به اين مكانهاى مقدس رفته و از خدا طلب عفو و بخشش مىنمايند. به طور كلى ثابت شده است كه