713
تأثير زيارت در بهداشت روانى و تعالى روح
زيارت در اسلام، همانطور كه اشاره شد و به خصوص در فرهنگ تشيع از اهميت به سزايى برخوردار است. بزرگان و اولياى الهى و ائمۀ معصومين عليهم السلام در موارد بسيارى مؤمنين و افراد جامعه را به زيارت دعوت و تشويق نمودهاند و از ارزش دنيوى و اخروى آن آنها را مطلع نمودهاند.
زيارت هم جنبه اعتقادى و هم ابعاد اجتماعى و سياسى و به خصوص تربيتى و سازندگى دارد و الهامبخش جسم و روان انسان است. زاير در هر درجه و مقامى كه باشد و زيارت هرگاه انجام پذيرد و مزار مطهر ائمۀ معصومين عليهم السلام و ساير زيارتگاهها در هر جاى دنياى خاكى و هر سرزمينى كه باشد، چشمۀ جوشان معنويت و معارف اسلامى و بشرى است براى رشد و بالندگى ارزشهاى اسلامى و الهى در انسانها.
زيارت چه در خانۀ خدا باشد و چه مرقد مطهر رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و چه قبور مطهر و مظلوم ائمۀ بقيع و چه كربلاى سيد الشهد عليه السلام و چه مشهد الرضا عليه السلام و يا ساير اماكن مطهر ائمه عليهم السلام و قبور شهداى اسلام باشد، همگى موجب انتشار نور معرفت و آگاهى و ارشاد و هدايت مىباشد.
سؤالى كه در اينجا مطرح است، اين است كه آيا زيارت صرفاً عملى است عبادى يا جنبههاى روانى و درمانى هم دارد؟ زيارت چگونه مىتواند در پالايش روح و روان افراد و سلامت جسمى انسانها نقش داشته باشد. زيارتنامهها كه مملو از ذخاير معنوى است و از يك دنيا تعليمات فرهنگى و تربيتى و اجتماعى و سياسى برخوردار است، چگونه مىتواند در بازسازى روحى و جسمى انسان امروزى و در عصر تكنولوژىهاى پيشرفته مادى جهان معاصر نقش ايفا كند؟ اصولاً زيارت و درخواستهاى مادى و معنوى در قبور مطهر امامان عليهم السلام چگونه مىتواند به عنوان يك فرهنگ مترقى و عامل پيشرفت علمى و معنوى براى جوامع بشرى مطرح گردد؟
در اين راستا سؤالات زيادى مطرح مىباشد كه بررسى آنها در اين مقاله