1127آسياى مركزى (2003)؛ آلبرهورانى در مقاله فرمان نقشبنديه (1974)؛ براون با مقالۀ درويش يا روحانيت شرقى (1968) و دكتر عسكرى خانقاه در مردم شناسى روش بينش تجربه (1373) در تأليفات خود بدان پرداخته‌اند.
شيوۀ بررسى
در تحقيق انجام شده براى اين‌كه جامعۀ مورد پژوهش به طور عميق مورد مشاهده و مطالعه قرار گيرد، از روش ژرفانگر استفاده شده است. اين روش را علماى فن نيز معتقدند و آن را بهترين شيوه براى مطالعه مى‌دانند. «مردم نگارى عمقى مبتنى بر ملاحظۀ دقيق و عميق يك قبيله است كه بايد در عين حال كامل و جامع بوده و هيچ داده‌اى را از ياد نبرد». 1 براى دستيابى به اطلاعات لازم از تكنيك‌هايى همچون گفت‌وگو و مصاحبۀ باز و مشاهده استفاده شده است كه از ويژگى اساسى آن «مشاهده و مشاركت در زندگى مردم است... دستيابى به هدف و نتايج لازم زودتر و دقيق‌تر خواهد بود، به علاوه نتيجۀ كار اطمينان و اعتماد بيشترى در پى خواهد داشت». 2
حضور فيزيكى و مشاركت با افراد، براى بجا آوردن آداب زيارت، تكنيك مشاهدۀ مشاركتى را هم در اين تحقيق دخالت داده است. «نخستين شرط در مطالعات مردم‌شناسى، رفتن به محل و اقامت در آن‌جاست. بدين ترتيب ارتباط بين محقق و جامعۀ مورد مطالعه برقرار مى‌گردد و همۀ زمينه‌هاى ذهنى، كه مى‌تواند محقق را وادار به پيش داورى نمايد، از بين مى‌رود». 3براى غنى ساختن اطلاعات مدنظر از مطالعۀ كتابخانه‌اى نيز سود برده و به روش اسنادى، اقدام به جمع‌آورى مطالب گرديده است. به منظور ثبت و ضبط يافته‌هاى تحقيق از ضبط صوت، دوربين فيلمبردارى و دوربين عكسبردارى استفاده شده است.