1107
«وَ أَذِّنْ فِي النّٰاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجٰالاً»، 1 كه خطاب به ابراهيم عليه السلام بوده كه مردمان را به اين خانه بخوان و كسانى را كه قدرت و استطاعت داشته باشند ندا در ده و بطلب تا بيايند.
پس چون مرا حكم شده به فرمان آمده‌ام و تو بى‌طلب ناخوانده آمده و فضولى كردى و آن‌گاه اين مثل را گفت: ناخوانده به خانۀ خدا نتوان رفت. اى گدا تو را نخوانده و تو خود را به مهلكه انداختى و چنين راهى را بى‌اذن و زاد و با هزار محنت به جهت گدايى و طمع و طلب آمده‌اى. عزت و حرمت مهمان و طفيلى يكسان نبُود. پس آن گدا خجل و شرمنده شد و جماعتى كه آن‌جا بودند بازرگان را آفرين گفته و تحسين كردند، پس بازرگان چيزى به گدا داد و او را از خود خشنود كرد. 2
چند ضرب‌المثل
- زيارت پول حلال مى‌خواهد و قلب صاف.
- هر كه زيارت برود استخوانش سبك مى‌شود.
- نگفتى گيوه‌ات مبارك، مى‌گويد مرا ببر زيارت.
- تا به يكى بگى عيدت مبارك، مى‌گه من رو كول كن ببر زيارت. 3
- هر كس به زيارت مى‌رود تو چاوش‌خوان او باش (ضرب‌المثل مازندرانى)