1054هاشميات كميت اسدى و قصيدۀ تائيۀ دعبل خزاعى سابقه داشته است. 1
پيداست كه غلبۀ نهايى تشيع و رسمى شدن آن مى‌توانست در اين امر تأثير تازه‌اى داشته باشد، به‌ويژه كه پس از شاه اسماعيل، شاه تهماسب (مدفون در جوار مرقد منور امام رضا عليه السلام ) سياست دينى پدر را دنبال نمود و بعد از آن ( به‌جز اسماعيل دوم فرزند شاه تهماسب) در عهد پادشاهى شاه عباس و جانشينانش تا به آخر عهد صفوى، همان سياست با قوت تمام دنبال شد و گويندگان و ستايندگان بزرگ زمان شاه تهماسب، مانند حيرتى تونى (م961ق)، محتشم كاشانى (م 996ق) سرگرم ساختن اشعار دينى، به‌ويژه مناقب آل رسول صلى الله عليه و آله و مرثيه با حال و هواى زيارت كربلا و مشهد مقدس در قالب‌هاى قصيده، ترجيع‌بند و تركيب‌بند بوده و حتى برخى اموال خود را وقف آستانۀ امام رضا عليه السلام نموده‌اند؛ مانند قاسمى گنابادى از شعراى قرن دهم.
همچنين پادشاهان صفوى در راستاى سياست، علاقه و نذر و نيازهايى كه به مرقد مطهر حضرت ثامن الحجج عليه السلام داشته‌اند، همواره به زيارت مشهد مقدس مى‌شتافته و علما و دانشمندان و شاعران را به همراه مى‌برده‌اند و اموال و املاك شخصى خود را وقف و نذر حرم مطهر مى‌كرده و به تعمير و توسعۀ حرم اقدام مى‌نموده و خدام و متوليان امر را تحت حمايت خويش مى‌نواخته‌اند.
مرحوم حاج شيخ عباس قمى در مفاتيح الجنان (ص 925 - 927) به نقل از صاحب مطلع الشمس در خصوص زيارت‌هاى شاه عباس از اصفهان به مرقد مطهر امام رضا عليه السلام مى‌نويسد: در اواخر سنۀ 1008 مجدداً شاه عباس به مشهد مقدس رفته، زمستان را در آن‌جا گذرانيد و خدمت خادم باشى آستانۀ مقدسه را خود متقلّد و مشغول بود، چنانچه شبى با مقراض (قيچى) سرشمع‌ها را مى‌گرفت. شيخ بهايى رحمه الله بالبديهه اين