1046
2. زيارت امام زمان (عج) در زيارت حج و اماكن مقدس
غيبت امام عصر (عج) در قرن سوم اتفاق افتاده، و آن حضرت از طريق نوّاب اربعه با مردم در ارتباط بوده است، اما بعداً اشخاص و بزرگانى در بيدارى يا رؤيا و خواب به زيارت آن حضرت نائل آمده‌اند. اين ملاقات‌ها و زيارت‌ها از ابتدا در منزل امام عسكرى عليه السلام و سپس در سفر حج و ديگر اماكن مقدس رخ مى‌داده است. لذا به دليل توالى تاريخى و اهميت زيارت ايشان به عنوان «امام زندۀ زمان» و نيز معرفى يكى از انواع سفرهاى زيارتى به بحث دربارۀ زيارت امام زمان (عج) در اين قسمت اشارت مى‌نماييم.
«آنچه مسلّم است اين است كه تشرف به خدمت حضرت مهدى (عج)، لطف و عنايت الهى را مى‌طلبد؛ اگر چه بايد دانست كه عدم رؤيت و زيارت حضرت، دليل بر بى‌توجهى و بى‌عنايتى از ناحيۀ حضرت نمى‌باشد. نكته قابل تأمل اين است كه رؤيت حضرت مصلحت دينى و شخصى را مى‌پذيرد، چه بسا اصرار بر ديدن حضرت، بدون آمادگى و عدم خلوص سبب شود كه انسان نتواند حقيقت و سرّ آن را درك كند و جبراً كشف سرّ كند. اين كشف سرّ امام، مانند محاربه با امام است و كسى كه با امام خود، چه در حضور و چه در غياب محاربه كند، فى الواقع مشرك گرديده است».
چنان‌كه شيخ طوسى در كتاب غيبت اين مطلب را در حديثى از حضرت حجت (عج) به حسين بن روح، نايب خاصش نقل مى‌نمايد. لذا طبق مصلحت بايد حضرت مهدى (عج) از انظار عموم دور باشد و اگر تفحص و تجسس براى پيدا كردن و رؤيت صورت گيرد، اين عمل منافى با حكمت غيبت و نقض غرض حكيم مطلق است. 1 مسألۀ زيارت امام زمان (عج) هميشه سؤال برانگيز بوده و عوام و خواص در اين باره ابهاماتى داشته‌اند.