93
سعدى
شرف الدين مصلح بن عبداله شيرازى، يكى از بزرگترين شاعران و نويسندگان قرن هفتم است. در سنين نوجوانى در شهر شيراز مشغول به تحصيل شد و همزمان با تاخت و تاز مغول به بغداد رفت و در مدرسه نظاميه بغداد به تحصيل علم پرداخت. آنگاه پا در سفر نهاد و شام و حجاز و شمال آفريقا و عراق و آذربايجان را سياحت كرده و باز به شيراز برگشت. كتاب بوستان و گلستان را به ترتيب در سالهاى 655و 656 ه .ق. به پايان برد و آنها را به سعدبن زنگى (حاكم فارس) تقديم كرد.
بنا به گفتۀ مورخين، سعدى حدود سالهاى 580 تا 600 ه .ق. به دنيا آمده و در
سال 691 ه .ق. در شهر شيراز وفات يافته است.
هفتصد سال از زمان او مىگذرد و نه تنها مانند او ظهور ننموده بلكه نزديك به او هم كم كس ديده شده است. گوئى اين شعر را دربارۀ خود سروده است كه: صبر بسيار ببايد پدر پير فلك را تا دگر مادر گيتى چو تو فرزند بزايد