183

بدرى كشميرى

بدرى كشميرى (991ه‍ .ق. - 1006ه‍ .ق.) بدرالدين بن عبدالسلام بن ابراهيم حسينى كشميرى از شاعران پركاريست كه در نيمه دوم سدۀ دهم هجرى مى‌زيسته است. تخلص او بدرى است و پيشه او در شاعرى بيشتر قصيده سرايى بود چنانكه غزلش را نيز لحن قصيده است و معاصر بود با پادشاه مشهور ازبك عبداله بهادرخان ثانى (991 - 1006 ه) از اعقاب محمد شيبانى خان ازبك.

بدرى بر طريقت نقشبندى بود و از «خواجگان» آن طريقت به خواجه محمد اسلام و پسرش خواجه سعيد الدين سعد ارادت مى‌ورزيد و آنان را در قصيده هايى مى‌ستود و در مقدمه قصه ذوالقرنين گويد كه همين خواجه محمد اسلام گاه او را به سرودن قصيده يا غزلى تشويق مى‌كرد و او اطاعت مى‌نمود و از اين راه شاعر آغاز كرده و به فراهم آوردن مثنويهاى متعددى توفيق يافته كه برخى از آنها عبارتند از:

مثنوى شمع دل افروز - معراج الكاملين - روضة الجمال - سراج الصالحين و بحرالاوزان و...