89است. و كوه جوشن در مغرب شهر است و در آن قبر محسّن بن حسين عليه السلام قرار دارد و مردم پندارند به هنگام انتقال اسيران اهل بيت، در كربلا به دمشق، اين بچه سقط شده و يا طفلى از ايشان بوده و درگذشته و اينجا مدفون گشته است.
در پيشاپيش كوه، مقام ابراهيم قرار دارد. در بيرون، باب اليهود، سنگى است بر راه كه مردم نذورات فراوان كنند و گلاب و عطر به روى آن ريزند و مسلمانان و يهود و مسيحيان باهم به زيارت آن شتابند و گويند در زير آن سنگ، قبر پيامبرى است.
حلب داراى هفت باب است: «باب الاربعين»، «باب اليهود يا باب النصر»، «باب الجنان»، «باب انطاكيه»، «باب قنّسرين»، «باب العراق» و «باب السرّ» در حلب از قديم و هم اكنون (عصر ياقوت) شاعران و اديبان فراوان وجود داشته و دارد و مردم آن خود ساز و اقتصاددان و داراى علم معاشند و كمتر كسى را مىبينى كه در اين زمينه، اخلاق از پدر ارث نبرده باشد، به همين سبب خانوادههاى اصيل و ثروتمند و داراى تمكن مالى، در حلب كم نيستند.
ياقوت مىنويسد: «و الفقهاء ليفتون على مذهب الاماميه » 1؛ «فقيهان به مذهب امامىها، فتوا مىدهند.» و همين، شاهد آنست كه اين شهر همواره مركز شيعۀ اماميه بوده است و چنانكه ياد كرديم فقهاى نامدارى از جمله ابو صلاح حلبى و ابوالمكارم بن زهره و ديگران به دين شهر منسوب مىباشند.