216«اى صومعۀ سمعان، دست تجاوزگران به تو نرسد، بهترين مرده از خاندان مروان مرده‌اى است كه در خاك تو دفن است.»

عمر بن عبدالعزيز به سال 101 هجرى در دير سمعان وفات يافت و در همانجا مدفون گشت. ¹

يعقوبى مى‌نويسد: عمر بن عبدالعزيز نمى‌خواست در كاخ‌هاى امويان و مروانيان كه در دمشق ساخته بودند سكونت كند لذا به نواحى قنّسرين رفت و بعد به دمشق بازگشت وانگهى به حلب آمد و در ورود به شهر حمص بيمار گرديد و برخى گويند قبر او در آبق از توابع قنّسرين و در دو منزلى حلب قرار دارد. ²

يزيد بن عبدالملك

او پسر عموى عمر بن عبدالعزيز بود و بعد از وفات وى به حكومت رسيد، او خليفه‌اى هوسران و بى‌بند و بار و به دو كنيزك به شدت دلباخته بود و بيشتر اوقات را با آنان مى‌گذرانيد. علاوه بر آن، او سلطانى بى‌تدبير نيز بود، بسيارى از كارهاى خيرى را كه عمر بن عبدالعزيز به وجود آورده بود دوباره آنها را تغيير داد و به وضع نامطلوب اولى برگردانيد، مثل فدك كه دوباره از بنى‌فاطمه پس گرفت.

در حكومت او حادثۀ قابل ذكرى رخ نداد و سلطنتش هم چندان طول نكشيد و به سال 105 هجرى در اثر شهوترانى و افراط در ميگسارى بمرد. ³