146فضّه پس از وفات فاطمه عليها السلام همچنان در بيت على عليه السلام خدمتگزار بود و احياناً با زينب كبرىٰ به سر مىبرد و گويند او به فرمان على عليه السلام ازدواج كرد و داراى فرزند هم شد. از عادات خوب فضّه كه ابوالقاسم قشيرى نقل كرده، آن بود كه گويا او حافظ بوده و بسيارى اوقات سؤالهاى مردم را حتى در امور عادى، با تلاوت آيهاى پاسخ مىداد. 1
ابن حجر مىنويسد: فضه از اهالى نوبه بود و در تفسير آيۀ: «يُوفُونَ بِالنَّذْرِ...» 2 كه دربارۀ ايثار و فداكارى اهل بيت نزول يافته، اسم فضه همراه على و فاطمه عليهما السلام آمده است.
نقل شده: حسن و حسين عليهما السلام مريض شده بودند، جدّشان به عيادت آنان آمد و مردم نيز همگى به ديدار و احوال پرسى تشرّف يافتند. رسول اكرم صلى الله عليه و آله فرمود: براى سلامت اينان نذرى كنيد. على عليه السلام گفت: من به شكرانۀ سلامت حسن و حسين سه روز روزه مىگيرم و حضرت زهرا عليها السلام گفت: من هم، چنان مىكنم، فضه به ايشان ملحق گشت و گفت من هم همراه شما سه روز روزه مىگيرم. 3
گويند: فضه در واقعۀ كربلا در كنار زينب كبرىٰ بوده و با همان بانو به شام آمده و در بار دوّم پس از وفات زينب كبرىٰ او همچنان در شام مانده و در همين شهر درگذشته است و در بابالصغير مدفون است و داراى مقبرهاى است كه در آن زيارت مىشود.