134اشعار ذيل، از آن جمله است:
ان الذى كان نوراً يستضاء به
«آن كه از پرتو جمالش بهرهها گرفته مىشد در دشت كربلا بدون دفن، افتاده است.»
«او همان نوادۀ پيامبر است. خداوند از جانب ما به تو پاداش نيك دهد، اى سبط پيامبر و از زيان و خسران دور باشى.»
«تو براى من همچون كوه با صلابت بودى كه در پناه تو مىآرميدم و رفتار تو با ما مهربانانه و متديّنانه بود.»
«پس از تو يتيمان و مسكينان بيچاره و بينوا را چه كسى پناه خواهد داد؟!»
امام حسين عليه السلام نيز احترام سكينه، دخت گراميش را بسيار نگاه مىداشت و در مهر و محبت آن امام رؤوف و مهربان، اشعار ذيل كه به او منسوب است، شاهد مناسبى است:
لعمرى انّنى لأحبّ داراً