91خويش را از دست بدهد. بنابراين، بسيار شايسته است كه انسان، براى سلامت روح و روان و دورى از اتهام، دوستى با چنين افرادى را ترك كند. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود:

اَوْلَى النّٰاسِ بِالتُّهْمَةِ مَنْ جٰالَسَ اهْلَ التُّهْمَةِ. ¹

هر كه با متهمان هم‌نشينى كند، بيش از همه سزاوار تهمت است.

دوستى خدا

آفرينش انسان به گونه‌اى است كه حب به ذات دارد، هرچند به ديگر انسان‌ها نيز علاقه نشان مى‌دهد. حب به ذات سبب مى‌شود انسان براى حفظ جان خويش تلاش كند و براى پايدارى دوستى‌ها به فداكارى و جانبازى دست بزند. برترين گونه عشق و محبت كه به آن عشق واقعى مى‌گويند، حب به ذات لايزال الهى است. عاشق خداوند، دوستى او را بر هر چيزى مقدم مى‌دارد و همه هستى خويش را براى محبت او فدا مى‌كند. محبت به خدا در زندگى دنيوى، با كمك به نيازمندان، انجام خدمات خداپسندانه و اصلاح امور هم‌نوعان تجلى مى‌يابد. پيامبر گرامى اسلام در توصيه به علاقه مُحبِّ و محبوب مى‌فرمايد:

مَنْ آثَرَ مَحَبَّةَ اللّٰهِ عَلٰى مَحَبَّةِ النّاسِ كَفٰاهُ اللّٰهُ مَؤُنَةَ النّٰاسِ. ²

هر كه محبت خدا را بر محبت مردم ترجيح دهد، خداوند، گرفتارى مردم را از او كفايت مى‌كند.

دين دارى

هرچند سرپرست خانواده در برابر تأمين مخارج زندگى مسئول است، ولى اين به آن معنا نيست كه در تأمين نيازمندى‌ها، از دين و شرف و انسانيت